Definition
▶
kaligayahan
Ang kaligayahan ay isang damdamin ng kasiyahan at kasayahan na dulot ng mga positibong karanasan o sitwasyon.
Счастье — это чувство удовлетворения и радости, вызванное положительными переживаниями или ситуациями.
▶
Ang kaligayahan ay matatagpuan sa mga simpleng bagay sa buhay.
Счастье можно найти в простых вещах жизни.
▶
Nakita ko ang kaligayahan sa mukha ng aking mga kaibigan nang makuha nila ang kanilang mga pangarap.
Я увидел счастье на лицах своих друзей, когда они достигли своих мечт.
▶
Ang pagkakaroon ng pamilya ay nagdudulot ng tunay na kaligayahan sa aking buhay.
Наличие семьи приносит истинное счастье в мою жизнь.