Definition
▶
kabutihan
Ang kabutihan ay ang katangian ng pagiging mabuti o pagkakaroon ng magandang asal at intensyon sa kapwa.
Добродетель — это качество быть хорошим или иметь хорошие манеры и намерения по отношению к другим.
▶
Ang kanyang kabutihan ay nakikita sa kanyang pagtulong sa mga nangangailangan.
Его добродетель видна в том, как он помогает нуждающимся.
▶
Ang mga gawaing kabutihan ay nagdadala ng saya sa komunidad.
Дела добродетели приносят радость в сообщество.
▶
Dapat tayong magpakita ng kabutihan sa lahat ng oras.
Мы должны проявлять добродетель всегда.