Definition
▶
doğa
Doğa, canlıların ve cansızların bir arada bulunduğu, ekosistemlerin oluştuğu, yeryüzündeki doğal çevreyi ifade eder.
Природа — это окружающая среда, в которой сосуществуют живые и неживые существа, образуются экосистемы.
▶
Doğada yürüyüş yapmak, ruhumu dinlendiriyor.
Прогулка на природе расслабляет мою душу.
▶
Doğa, insan hayatının en önemli parçalarından biridir.
Природа — одна из самых важных частей человеческой жизни.
▶
Şehirden uzaklaşıp doğayla iç içe olmak istiyorum.
Я хочу уехать от города и быть ближе к природе.