Definition
▶
سازش
sāzesh
سازش به معنای توافقی است که در آن طرفین برای حل اختلافات خود به یک نقطه مشترک میرسند.
Compromise refers to an agreement in which parties reach a common point to resolve their disagreements.
▶
برای حفظ دوستیمان، باید یک سازش کنیم.
To preserve our friendship, we need to make a compromise.
▶
سازش در مذاکرات میتواند به حل مشکلات کمک کند.
Compromise in negotiations can help resolve issues.
▶
او همیشه به دنبال یک سازش عادلانه است.
He always seeks a fair compromise.