Definition
▶
բարություն
Բարությունը մարդու բարի մտադրությունն է և ցանկությունն օգնել ուրիշներին։
仁慈是一个人善良的意图和帮助他人的愿望。
▶
Նա միշտ բարություն է ցուցաբերում անօթևաններին:
他总是对无家可归者表现出仁慈。
▶
Բարությունը վիթխարի ուժ ունի, որը փոխում է մարդկանց կյանքերը:
仁慈具有巨大的力量,可以改变人们的生活。
▶
Մենք պետք է սովորենք ցուցաբերել բարություն ոչ միայն մեր ընկերների, այլև անծանոթների նկատմամբ:
我们应该学会对不仅是朋友,还有陌生人表现出仁慈。