Definition
▶
վստահություն
Վստահությունը այն զգացումն է, երբ մարդը համոզված է իր կարողությունների կամ մեկ այլ անձի գործողությունների մեջ։
信心是指一个人对自己能力或他人行为的确信感。
▶
Ես ունեմ վստահություն իմ ընկերոջը, որ նա կկարողանա հաղթահարել այս դժվարությունները։
我对我的朋友有信心,他能克服这些困难。
▶
Վստահությունը կարևոր է հաջողության համար, քանի որ այն մեզ գրգռում է առաջ շարժվել։
信心对成功至关重要,因为它鼓励我们向前迈进。
▶
Այդ պատճառով, նա չէր կորցնում վստահությունը ինքն իրեն, երբ հանդիպում էր դժվարությունների։
因此,当他面临困难时,他不会失去对自己的信心。