Definition
▶
բնակություն
Բնակություն նշանակում է այն տեղը, որտեղ մարդը բնակվում է կամ ապրում է, օրինակ՝ տուն, բնակարան կամ հարմարավետություն:
居住地是指一个人居住或生活的地方,例如房子、公寓或住所。
▶
Իմ նոր բնակությունն ավելի ընդարձակ է, քան առաջվա տունը:
我的新居住地比以前的房子更宽敞。
▶
Նա տեղափոխվեց նոր բնակություն, որպեսզի ավելի մոտ լինի աշխատանքի:
她搬到了新的居住地,以便离工作更近。
▶
Այս բնակության մոտակայքում կա գեղեցիկ այգի:
这个居住地附近有一个美丽的公园。