Definition
▶
մանկություն
Մանկությունը մարդուն կյանքի ամենասուր և անմեղ ժամանակահատվածն է, երբ նա զարգանում է ֆիզիկապես, մտավոր և սոցիալապես։
童年是一个人生命中最纯真和敏感的阶段,在这个阶段他在身体、智力和社会上都在发展。
▶
Մանկությունն իմ լավագույն հիշողություններն ունի։
我的童年有我最好的回忆。
▶
Մեր մանկությունը լի էր խաղերով և արկածներով։
我们的童年充满了游戏和冒险。
▶
Ես միշտ հիշում եմ մանկության ժամանակները, երբ խաղում էինք այգում։
我总是记得童年时在公园里玩耍的时光。