Definition
▶
shkëlqim
Shkëlqimi është drita që del nga një objekt ose sipërfaqe, duke krijuar një efekt të ndritshëm dhe tërheqës.
光是从物体或表面发出的光线,形成一种明亮而吸引人的效果。
▶
Shkëlqimi i diellit në ujë ishte mahnitës.
阳光在水面上的光辉令人惊叹。
▶
Ajo kishte një shkëlqim në sytë e saj, që tregonte gëzim.
她眼中闪烁着光辉,显示出快乐。
▶
Një shkëlqim i veçantë mbulonte dhomën gjatë mesnatës.
午夜时分,房间里笼罩着一种特殊的光辉。