Definition
▶
bireysel
Kişinin kendine ait olan, yalnızca bir kişiye özgü durum veya özellik.
一个人自己拥有的,仅限于一个人的情况或特征。
▶
Bireysel özgürlük, her bireyin en temel haklarından biridir.
个人自由是每个人最基本的权利之一。
▶
Bu proje, bireysel yeteneklerin geliştirilmesini amaçlıyor.
这个项目旨在发展个人技能。
▶
Bireysel başarı, ekip çalışmasında önemli bir rol oynar.
个人成功在团队合作中扮演着重要角色。