Definition
▶
خوشبو
khushbū
خوشبو به معنی رایحهای خوش و دلپذیر است که حس بویایی را تحریک میکند.
خوشبو يعني رائحة جميلة ومقبولة تُحفز حاسة الشم.
▶
این گلها بسیار خوشبو هستند.
هذه الزهور عطرة جداً.
▶
عطر جدید او خوشبو و دلپذیر است.
عطره الجديد جميل وعطر.
▶
باغچه پر از گیاهان خوشبو است.
الحديقة مليئة بالنباتات العطرة.