Definition
▶
علاقه
ʿalāqe
علاقه به معنای تمایل و کشش به یک موضوع یا فعالیت خاص است.
الاهتمام يعني الميل والانجذاب نحو موضوع أو نشاط معين.
▶
او به مطالعه ادبیات علاقه زیادی دارد.
لديه اهتمام كبير بالأدب.
▶
علاقه او به موسیقی باعث شد که یک ساز یاد بگیرد.
اهتمامه بالموسيقى جعله يتعلم آلة موسيقية.
▶
بچهها به بازیهای گروهی علاقهمند هستند.
الأطفال مهتمون بالألعاب الجماعية.