Definition
▶
خنده
khande
خنده حالتی از شادی و خوشحالی است که به صورت صدایی از دهان بیرون میآید.
الضحك هو حالة من الفرح والسرور تصدر عن الفم كصوت.
▶
خندهی بچهها در پارک همه را شاد کرد.
ضحك الأطفال في الحديقة أسعد الجميع.
▶
او با یک جوک خوب، خنده را به جمع آورد.
بمزحة جيدة، أسعد الجميع بالضحك.
▶
خندهاش بسیار مسری است و همه را به خنده میاندازد.
ضحكته معدية للغاية وتجعل الجميع يضحك.