Definition
▶
سازش
sāzesh
سازش به معنای توافق یا مصالحه بین دو طرف است که در آن هر یک از طرفین برای رسیدن به هدف مشترک، از خواستههای خود صرفنظر میکند.
التسوية تعني الاتفاق أو التوصل إلى حل وسط بين طرفين حيث يتخلى كل طرف عن بعض مطالبه لتحقيق هدف مشترك.
▶
آنها برای حل اختلافاتشان به سازش رسیدند.
لقد توصلوا إلى تسوية لحل خلافاتهم.
▶
در مذاکرات، سازش کلید موفقیت است.
في المفاوضات، التسوية هي مفتاح النجاح.
▶
سازش در روابط خانوادگی میتواند به حفظ آرامش کمک کند.
يمكن أن تساعد التسوية في العلاقات الأسرية على الحفاظ على الهدوء.