Definition
▶
buachaill
Is é buachaill an té a bhfuil aois óga air, go háirithe i gcomparáid le daoine fásta.
الولد هو الشخص الذي لديه سن صغيرة، خاصة مقارنة بالبالغين.
▶
Chonaic mé buachaill ag imirt peile sa pháirc.
رأيت ولداً يلعب كرة القدم في الحديقة.
▶
Is buachaill maith é, agus cabhraíonn sé le gach duine.
إنه ولد جيد، ويساعد الجميع.
▶
Thug an buachaill a leabhar don mhúinteoir.
أعطى الولد كتابه للمدرس.