Definition
▶
դժգոհություն
Դժգոհություն նշանակում է դժգոհություն կամ բողոքի զգացում, երբ մարդիկ չեն գոհանում իրենց իրավիճակից կամ ինչ-որ բանից:
الاستياء يعني الشعور بعدم الرضا أو الشكوى عندما لا يكون الناس راضين عن وضعهم أو عن شيء ما.
▶
Ես խորապես զգում եմ իմ աշխատանքի նկատմամբ դժգոհություն:
أشعر بعمق بالاستياء تجاه عملي.
▶
Նրա դժգոհությունը լսում էին բոլորը, երբ նա խոսում էր:
سمع الجميع استياءه عندما كان يتحدث.
▶
Դժգոհությունը հաճախ առաջանում է անարդարությունից:
الاستياء غالباً ما ينشأ من الظلم.