Definition
▶
skömm
Skömm er tilfinning sem skapast þegar maður hefur framið eitthvað sem er talið ósiðlegt eða rangt.
الشعور الذي ينشأ عندما يرتكب الشخص شيئًا يعتبر غير أخلاقي أو خاطئًا.
▶
Hún fann fyrir mikilli skömm þegar hún sagði ósatt.
شعرت بالخجل الشديد عندما كذبت.
▶
Skömmin yfir því að hafa svikið vini sína var óbærileg.
كان العار من خيانة أصدقائها لا يطاق.
▶
Maður getur fundið skömm þegar hann brýtur gegn eigin gildum.
يمكن للمرء أن يشعر بالخجل عندما ينتهك قيمه الخاصة.