Definition
▶
pananampalataya
Ang pananampalataya ay ang matibay na tiwala o paniniwala sa isang bagay o sa Diyos, kahit hindi ito nakikita o napatunayan.
الإيمان هو الثقة أو الاعتقاد القوي في شيء أو في الله، حتى لو لم يكن مرئيًا أو مثبتًا.
▶
Ang pananampalataya ng mga tao sa Diyos ay nagbibigay ng lakas sa kanila sa panahon ng pagsubok.
إيمان الناس بالله يمنحهم القوة في أوقات المحن.
▶
Kailangan natin ng pananampalataya sa ating sarili upang makamit ang ating mga pangarap.
نحتاج إلى الإيمان بأنفسنا لتحقيق أحلامنا.
▶
Ang pananampalataya ay mahalaga sa mga relihiyon dahil ito ang nag-uugnay sa mga tao sa kanilang Diyos.
الإيمان مهم في الأديان لأنه يربط الناس بإلههم.