Definition
▶
bütün
Bütün, bir grubun ya da tüm parçaların tamamını ifade eden bir terimdir.
بُعْتُوْن تُعَبِّرُ عَنْ جَمِيعِ الأَجْزَاءِ أَوْ كُلِّ مَا فِي مَجْمُوعَةٍ.
▶
Bütün arkadaşlarım bu akşam buluşacak.
جميع أصدقائي سيلتقون هذا المساء.
▶
Bütün kitapları okumak istiyorum.
أريد قراءة جميع الكتب.
▶
Bütün sınıf sınavdan başarılı oldu.
نجح جميع الفصل في الامتحان.