Definition
▶
המקדש
hamikdash
המקדש הוא המקום הקדוש ביותר ביהדות, שבו נערכו קורבנות והתקיימו פולחנים דתיים.
Der Tempel ist der heiligste Ort im Judentum, an dem Opfer dargebracht und religiöse Rituale durchgeführt wurden.
▶
המקדש בירושלים היה מרכז חיי הדת היהודית.
hamikdash birushalayim haya merkaz chayei hadat hayehudit.
Der Tempel in Jerusalem war das Zentrum des jüdischen Religionslebens.
▶
בימי קדם, המקדש שיחק תפקיד מרכזי במסורת היהודית.
beymei kedem, hamikdash shichak tafkid merkazi bamasoret hayehudit.
In alten Zeiten spielte der Tempel eine zentrale Rolle in der jüdischen Tradition.
▶
העולים לרגל הגיעו למקדש כדי לקיים מצוות.
haolim laregel higiyu lamikdash k'dei leKayem mitzvot.
Die Pilger kamen zum Tempel, um die Gebote zu erfüllen.