Definition
▶
cerība
Cerība ir pozitīvs emocionāls stāvoklis, kad cilvēks gaida labus notikumus vai iznākumus nākotnē.
Hoffnung ist ein positiver emotionaler Zustand, in dem eine Person gute Ereignisse oder Ergebnisse in der Zukunft erwartet.
▶
Manam draugam ir liela cerība, ka viņš uzvarēs sacensībās.
Mein Freund hat große Hoffnung, dass er die Wettbewerbe gewinnen wird.
▶
Pēc sarunas ar ārstu, viņa cerība uz atveseļošanos pieauga.
Nach dem Gespräch mit dem Arzt wuchs ihre Hoffnung auf Genesung.
▶
Cerība ir svarīga, lai pārvarētu grūtības dzīvē.
Hoffnung ist wichtig, um Schwierigkeiten im Leben zu überwinden.