Definition
▶
ontheffing
Een ontheffing is een officiële toestemming die iemand vrijstelt van een bepaalde verplichting of regel.
Eine Ausnahmegenehmigung ist eine offizielle Erlaubnis, die jemanden von einer bestimmten Verpflichtung oder Regel befreit.
▶
Hij kreeg een ontheffing van de belastingdienst om minder belasting te betalen.
Er erhielt eine Ausnahmegenehmigung vom Finanzamt, um weniger Steuern zu zahlen.
▶
De school gaf een ontheffing voor de sportdag aan leerlingen die ziek waren.
Die Schule erteilte eine Ausnahmegenehmigung für den Sporttag an Schüler, die krank waren.
▶
Zij vroeg een ontheffing aan voor het rijden met een auto zonder rijbewijs.
Sie beantragte eine Ausnahmegenehmigung für das Fahren mit einem Auto ohne Führerschein.