Definition
▶
粘土
zhān tǔ
粘土是一种由细小颗粒组成的土壤,常用于陶艺和建筑材料。
Ton ist eine Art von Erde, die aus feinen Partikeln besteht und häufig für Töpferwaren und Baumaterialien verwendet wird。
▶
我喜欢用粘土制作陶器。
Wǒ xǐhuān yòng zhān tǔ zhìzuò táoqì.
Ich mag es, aus Ton Töpferwaren zu machen.
▶
这个雕塑是用粘土雕刻的。
Zhège diāosù shì yòng zhān tǔ diāokè de.
Diese Skulptur ist aus Ton geschnitzt.
▶
在学校的艺术课上,我们用粘土创作。
Zài xuéxiào de yìshù kè shàng, wǒmen yòng zhān tǔ chuàngzuò.
In der Kunstklasse der Schule arbeiten wir mit Ton.