Definition
▶
קם
kam
הפעולה של לעמוד על הרגליים לאחר שישב או שכב.
The act of standing up on one's feet after sitting or lying down.
▶
בבוקר קמתי מוקדם כדי לרוץ.
B'boker kamti mukdam k'dei l'rutz.
In the morning, I got up early to run.
▶
אחרי הארוחה, הוא קם מהשולחן.
Achar ha'aruchah, hu kam meha'shulchan.
After the meal, he got up from the table.
▶
הילד קם מהמיטה כששמע את השעון.
Ha'yeled kam mehamita k'she'shama et ha'sha'on.
The boy got up from bed when he heard the alarm.