tegenstrijdigheid — meaning in English: contradiction

Definition

▶ tegenstrijdigheid

Een tegenstrijdigheid is een situatie waarin twee of meer uitspraken of ideeën elkaar tegenspreken en niet tegelijk waar kunnen zijn.

A contradiction is a situation in which two or more statements or ideas oppose each other and cannot be true at the same time.

▶ Het is een tegenstrijdigheid dat hij zegt de waarheid te spreken terwijl hij duidelijk liegt.

It is a contradiction that he claims to speak the truth while he is clearly lying.

▶ De tegenstrijdigheid in zijn verhaal maakte het moeilijk om hem te geloven.

The contradiction in his story made it hard to believe him.

▶ Ze merkte de tegenstrijdigheid op tussen zijn woorden en daden.

She noticed the contradiction between his words and actions.