Definition
▶
בקול
be'kol
בקול הוא צליל או רעש שמופק על ידי אדם או חיה, בדרך כלל כדי להעביר הודעה או רגש.
Voz es el sonido o ruido producido por una persona o animal, generalmente para transmitir un mensaje o emoción.
▶
הוא דיבר בקול רם כדי שכולם ישמעו אותו.
hu diber be'kol ram kedei shekulam yishme'u oto.
Él habló en voz alta para que todos lo escucharan.
▶
הילדים צחקו בקול כשראו את המופע.
hayeladim tzachku be'kol kshe'ra'u et hamofea.
Los niños rieron en voz alta cuando vieron el espectáculo.
▶
היא קראה את הספר בקול כדי לשפר את ההבנה שלה.
hi kara et hasefer be'kol kedei leshaper et hahavana shela.
Ella leyó el libro en voz alta para mejorar su comprensión.