Definition
▶
קם
kam
פעולה של להתעורר או לקום ממצב ישיבה או שינה.
Acción de despertarse o levantarse de una posición sentada o de sueño.
▶
הוא קם מהכיסא והלך לטייל.
Hu kam mehakisah vehalach letayel.
Él se levantó de la silla y salió a pasear.
▶
בבוקר, היא קמה מוקדם כדי להספיק לעבודה.
B'boker, hi kama mukdam k'dei lehaspik laavodah.
Por la mañana, ella se levantó temprano para llegar al trabajo.
▶
הילד קם מהשולחן אחרי הארוחה.
Hayeled kam mehashulchan acharei ha'aruchah.
El niño se levantó de la mesa después de la comida.