Definition
▶
עפר
afar
חומר מוצק שמצוי על פני האדמה וכולל חלקיקים קטנים.
Material sólido que se encuentra en la superficie de la tierra y que incluye partículas pequeñas.
▶
הילדים שיחקו בעפר בגינה.
Hayeladim shichku ba'afar ba'gina.
Los niños jugaron con tierra en el jardín.
▶
העפר היה רטוב אחרי הגשם.
Ha'afar haya ratuv acharei hag'shem.
La tierra estaba mojada después de la lluvia.
▶
אני צריך לנקות את העפר מהרצפה.
Ani tsarich lenakot et ha'afar ma'aritzpa.
Necesito limpiar la tierra del suelo.