Definition
▶
onderbreken
Onderbreken betekent het tijdelijk stoppen van iets dat aan de gang is.
Interrumpir significa detener temporalmente algo que está en curso.
▶
Hij besloot de vergadering te onderbreken om een belangrijke mededeling te doen.
Decidió interrumpir la reunión para hacer un anuncio importante.
▶
Tijdens de les onderbrak de student de leraar met een vraag.
Durante la clase, el estudiante interrumpió al profesor con una pregunta.
▶
Ze werd onderbroken terwijl ze haar verhaal vertelde.
Ella fue interrumpida mientras contaba su historia.