Definition
▶
עפר
afar
עפר הוא חומר טבעי הנמצא על פני האדמה, בדרך כלל בעובי דק, ומשמש לעיתים קרובות למטרות חקלאיות או בנייה.
La terre est une substance naturelle qui se trouve à la surface de la terre, généralement en fine épaisseur, et qui est souvent utilisée à des fins agricoles ou de construction.
▶
הילדים שיחקו בעפר בגן המשחקים.
Hayeladim shichku be'afar bagan hamisakhim.
Les enfants jouaient dans la terre au parc.
▶
העפר היה רטוב אחרי הגשם.
Ha'afar haya ratuv akharei hageshem.
La terre était mouillée après la pluie.
▶
החקלאי עיבד את העפר לפני הזריעה.
Ha'chaklai ibed et ha'afar lifnei hazri'a.
Le fermier a travaillé la terre avant de semer.