Definition
▶
صامِت
as-shakhsu alladhi la yatakallam aw yabqa hadian.
الشخص الذي لا يتحدث أو يبقى هادئًا.
האדם שאינו מדבר או שותק.
▶
كان الطفل صامِتًا أثناء الدرس.
kan at-tiflu samitan athna ad-dars.
הילד היה שקט במהלך השיעור.
▶
في المكتبة، يجب أن نكون صامِتين.
fi al-maktabah, yajibu an nakuna samitin.
בספריה, עלינו להיות שקטים.
▶
رغم الضجيج، بقيت هي صامِتة.
raghma ad-dajeej, baqiyat hiya samitah.
על אף הרעש, היא נשארה שקטה.