Definition
▶
اِفتَقَرَ
iftaqara
اِفتَقَرَ يعني أنه لم يكن لديه ما يكفي من شيء معين.
חסר פירושו שאין לו מספיק מדבר מסוים.
▶
اِفتَقَرَ زيدٌ إلى المالِ لشراءِ الطعام.
iftaqara Zaydun ila al-mal li-shira' al-ta'am.
זיד חסר כסף לקנות אוכל.
▶
عندما اِفتَقَرَ الطالبُ إلى الكتبِ، لم يستطع الدراسة.
indama iftaqara al-talibu ila al-kutub, lam yastati' al-dirasah.
כאשר התלמיד חסר ספרים, הוא לא יכול היה ללמוד.
▶
اِفتَقَرَ الفريقُ إلى الدعمِ خلال المباراة.
iftaqara al-fariqu ila al-da'm khilal al-mubaraah.
הקבוצה חסרה תמיכה במהלך המשחק.