Definition
▶
neamhchiontach
Duine neamhchiontach atá saor ó chiontú nó ó chaillteanas.
אדם חף מפשע הוא אדם שאינו אשם או שאינו אשם.
▶
Bhí sí i gcónaí neamhchiontach, fiú nuair a cuireadh an milleán uirthi.
היא תמיד הייתה חפה מפשע, אפילו כששמו אותה באשמה.
▶
Is é an leanbh neamhchiontach a chaithfidh cosaint a fháil ó gach dochar.
הילד החף מפשע הוא זה שצריך לקבל הגנה מפני כל נזק.
▶
Dúirt an breitheamh go raibh an t-accusation mícheart agus go raibh an príosúnach neamhchiontach.
השופט אמר שהאישום היה שגוי ושהאסיר היה חף מפשע.