Definition
▶
brave
Het woord 'brave' betekent iemand die dapper is en geen angst toont in moeilijke situaties.
המילה 'ברווה' מתכוונת למישהו אמיץ שאינו מפחד במצבים קשים.
▶
De brave soldaat vocht moedig voor zijn land.
החייל האמיץ נלחם באומץ למען ארצו.
▶
Ze is een brave vrouw die altijd anderen helpt.
היא אישה אמיצה שתמיד עוזרת לאחרים.
▶
Het brave kind sprak met vertrouwen voor de klas.
הילד האמיץ דיבר בביטחון מול הכיתה.