Definition
▶
bütün
Bir bütün, parçaların tamamını veya hepsini ifade eder.
כלול את כל החלקים או את כל הדברים.
▶
Bütün çocuklar parka gitmek istiyor.
כל הילדים רוצים ללכת לפארק.
▶
Bütün kitaplar kütüphanede mevcut.
כל הספרים זמינים בספרייה.
▶
Bu proje için bütün ekip çalışıyor.
לפרויקט הזה כל הצוות עובד.