Definition
▶
منحصر به فرد
monhaser be fard
منحصر به فرد به معنای خاص و بینظیر بودن چیزی است که نمیتواند با دیگران مقایسه شود.
Unico significa essere speciale e senza pari, qualcosa che non può essere paragonato ad altri.
▶
این طرح منحصر به فرد است و هیچ مشابهی ندارد.
Questo design è unico e non ha pari.
▶
او یک استعداد منحصر به فرد در موسیقی دارد.
Ha un talento unico nella musica.
▶
این کتاب، داستانی منحصر به فرد را روایت میکند.
Questo libro racconta una storia unica.