Definition
▶
הקודש
hakodesh
הקודש הוא מצב או מקום המיועד לרוחניות ולקדושה.
Il santo è uno stato o un luogo destinato alla spiritualità e alla sacralità.
▶
הכנסייה נחשבת להקודש עבור המאמינים.
haknesiyah ne'echshevet lehakodesh avur hame'aminim.
La chiesa è considerata il santo per i credenti.
▶
הוא מתפלל במקום ההקודש של הקהילה.
hu mitpalel bamakom hahakodesh shel hakihilah.
Lui prega nel luogo del santo della comunità.
▶
בהקודש יש אווירה של שלום ורוגע.
bahakodesh yesh avirah shel shalom veroga.
Nel santo c'è un'atmosfera di pace e tranquillità.