Definition
▶
הקדושה
hak'dushah
הקדושה מתייחסת למצב של טהרה וקדושה, במיוחד בהקשרים דתיים.
La santità si riferisce a uno stato di purezza e sacralità, specialmente in contesti religiosi.
▶
הכומר דיבר על הקדושה של המקום הזה.
hakohmer dibeir al hak'dushah shel hamakom hazeh.
Il prete ha parlato della santità di questo luogo.
▶
הקדושה של השבת ניכרת בכל פרט.
hak'dushah shel hashabbat nik'ret bekhol prat.
La santità del sabato è evidente in ogni dettaglio.
▶
הספרים הקדושים נמצאים במקדש.
hasfarim hak'doshim nim'tza'im bamikdash.
I libri sacri si trovano nel tempio.