Definition
▶
בזה
biza hi rekhush shenilkaḥ beko'ach o gneva mimkom mesuyam.
ביזה היא רכוש שנלקח בכוח או גניבה ממקום מסוים.
Il bottino è un bene preso con la forza o rubato da un luogo specifico.
▶
החיילים לקחו ביזה מהעיר הכבושה.
hakhayalim lakhu biza meha'ir hakvusha.
I soldati hanno preso il bottino dalla città conquistata.
▶
במהלך הקרב, הם מצאו ביזה רבה בין החורבות.
bema'aleh hakrav, hem matzu biza raba bein hakhorvot.
Durante la battaglia, hanno trovato un grande bottino tra le macerie.
▶
הפ pirates חלקו את הביזה ביניהם.
hapiratzim chelku et habiza beinehem.
I pirati hanno diviso il bottino tra di loro.