մանկություն — meaning in Italian: infanzia

Definition

▶ մանկություն

Մանկություն՝ այն շրջանը, երբ մարդը երեխաներ է և սովորում է կյանքում առաջին քայլերը, ձևավորվում են նրա առաջին հիշողությունները:

Infanzia: il periodo in cui una persona è un bambino e apprende i primi passi della vita, si formano i suoi primi ricordi.

▶ Մանկության տարիները ամենաուրիշ ու անմեղ են:

Gli anni dell'infanzia sono i più speciali e innocenti.

▶ Մեր մանկությունը լի էր խաղերով և ուրախությամբ:

La nostra infanzia era piena di giochi e gioia.

▶ Մանկությունը մի ժամանակահատված է, որը երբեք չենք մոռանա:

L'infanzia è un periodo che non dimenticheremo mai.