Definition
▶
onderbreken
Onderbreken betekent het tijdelijk stoppen of verstoren van een activiteit of gesprek.
Interrompere significa fermare o disturbare temporaneamente un'attività o una conversazione.
▶
Ik wil je niet onderbreken, maar ik heb een belangrijke vraag.
Non voglio interromperti, ma ho una domanda importante.
▶
Tijdens de vergadering werd ik vaak onderbroken door andere deelnemers.
Durante la riunione sono stato spesso interrotto da altri partecipanti.
▶
Het is ongepast om iemand te onderbreken terwijl hij spreekt.
È inappropriato interrompere qualcuno mentre parla.