Definition
▶
dobroć
Dobroć to cecha charakteryzująca się życzliwością i gotowością do niesienia pomocy innym.
La bontà è una caratteristica che si manifesta con gentilezza e disponibilità ad aiutare gli altri.
▶
Jego dobroć zawsze zaskakuje mnie w trudnych sytuacjach.
La sua bontà mi sorprende sempre nelle situazioni difficili.
▶
Dobroć, jaką okazała obcym, była godna podziwu.
La bontà che ha mostrato agli estranei era ammirevole.
▶
Czuję się szczęśliwy, gdy mogę dzielić się dobrocią z innymi.
Mi sento felice quando posso condividere la bontà con gli altri.