Definition
▶
ekstazë
Ekstazë është një gjendje shpirtërore e thellë, e karakterizuar nga ndjenja e intensifikuar dhe humbja e vetëdijes për rrethin, shpesh e shkaktuar nga muzika ose përvoja të tjera shpirtërore.
L'estasi è uno stato d'animo profondo, caratterizzato da sentimenti intensificati e dalla perdita della consapevolezza dell'ambiente circostante, spesso causata dalla musica o da altre esperienze spirituali.
▶
Gjatë koncertit, publiku ra në ekstazë për shkak të muzikës së jashtëzakonshme.
Durante il concerto, il pubblico è caduto in estasi a causa della musica straordinaria.
▶
Ajo përjetoi një ekstazë të plotë gjatë meditimit, duke humbur çdo ndjenjë të kohës.
Ha provato un'estasi completa durante la meditazione, perdendo ogni senso del tempo.
▶
Në momentin e fundit të performancës, artisti solli një ekstazë në sallë.
Nel momento finale della performance, l'artista ha portato un'estasi nella sala.