Definition
▶
خنده
khande
خنده حالتی است که در آن فرد به خاطر شادی یا سرگرمی به صدای خاصی از خود درمیآورد.
笑いは、喜びや楽しみから生じる特定の声を発する状態です。
▶
خندهی بچهها در پارک بسیار دلنشین بود.
公園で子供たちの笑いはとても心地よかった。
▶
فیلم آنقدر خندهدار بود که همه تماشاچیان میخندیدند.
その映画はとても面白くて、全ての観客が笑っていました。
▶
خندهی او عفونتآور بود و همه را به خنده واداشت.
彼の笑いは伝染性で、皆を笑わせました。