Definition
▶
հիացում
հիացում նշանակում է մեծ հաճույք կամ գնահատում, որը առաջանում է ինչ-որ մեկին կամ ինչ-որ բանին վերաբերվող դրական զգացմունքներից։
感嘆は、誰かまたは何かに対するポジティブな感情から生じる大きな喜びや評価を意味します。
▶
Նա իր ընկերոջ արվեստի գործերին մեծ հիացումով վերաբերվեց։
彼は友人のアート作品に大きな感嘆を持って接しました。
▶
Երբ տեսավ իր սիրելին, նրա աչքերում հիացում հայտնվեց։
彼女の愛する人を見たとき、彼の目には感嘆が現れました。
▶
Երիտասարդները հիացմունքով լսում էին երաժշտությանը։
若者たちは音楽に感嘆を持って耳を傾けていました。