Definition
▶
գիտակցություն
Գիտակցություն՝ մարդու հոգեկան վիճակը, որը թույլ է տալիս նրան ընկալել, հասկանալ և ճանաչել իր շրջապատը և ինքն իրեն:
意識とは、自分自身や周囲を認識し理解することを可能にする精神的状態です。
▶
Մարդը կորցրել էր գիտակցությունը վթարի հետևանքով:
彼は事故のせいで意識を失った。
▶
Գիտակցությունը մեզ օգնում է կատարել ընտրություններ և պատասխանատվություն կրել:
意識は私たちが選択をし、責任を持つのを助けます。
▶
Նրա գիտակցությունը սկսեց վերականգնվել, երբ նրան բուժեցին:
彼は治療を受けて意識が回復し始めた。