Definition
▶
bising
Bising bermaksud keadaan yang mengeluarkan bunyi yang kuat dan mengganggu.
うるさいとは、大きな音を出して邪魔になる状態を意味します。
▶
Kedai itu sangat bising pada waktu puncak.
その店はピーク時にとても騒がしいです。
▶
Dia tidak boleh tidur kerana bising dari jalan.
彼は道路の騒音のせいで眠れませんでした。
▶
Anak-anak bermain di taman dan membuat bising.
子供たちは公園で遊んでいて騒がしいです。