Definition
▶
pananampalataya
Ang pananampalataya ay isang matibay na tiwala o pagkakatiwala sa isang bagay, tao, o ideya, lalo na sa mga bagay na hindi nakikita.
信仰とは、目に見えないものに対する強い信頼や信任を意味します。
▶
Ang kanyang pananampalataya sa Diyos ay nagbibigay sa kanya ng lakas sa mga pagsubok.
彼の神への信仰は、試練の中で彼に力を与えます。
▶
Kailangan nating magkaroon ng pananampalataya sa ating mga kakayahan upang makamit ang ating mga pangarap.
私たちは夢を達成するために自分の能力に信仰を持たなければなりません。
▶
Sa kabila ng mga hamon, ang pananampalataya ng mga tao sa kanilang komunidad ay hindi natitinag.
困難にもかかわらず、人々の共同体への信仰は揺るがない。