Definition
▶
reykur
Reykur er lofttegund sem myndast þegar efni brennur og gefur frá sér sýrur og aðra efni.
연기는 물질이 연소할 때 발생하는 기체로, 산과 다른 물질을 방출합니다.
▶
Reykurinn stóð upp úr ofninum.
연기가 오븐에서 올라왔다.
▶
Við sáum mikið reyk í fjarlægð.
우리는 멀리서 많은 연기를 보았다.
▶
Reykur fylgdi með eldinum í skóginum.
연기가 숲 속의 불과 함께 있었다.