Definition
▶
hlægja
Að hlægja er að gefa frá sér hljóð sem sýnir gleði eða ánægju, oftast við fyndnum aðstæðum.
웃다는 기쁜 감정이나 기쁨을 드러내는 소리를 내는 것으로, 보통 재미있는 상황에서 발생합니다.
▶
Hún hlægir alltaf að fyndnum brandara.
그녀는 항상 재미있는 농담에 웃습니다.
▶
Við hlægðum mikið á ættarmótinu.
우리는 가족 모임에서 많이 웃었습니다.
▶
Hann getur ekki hlægt þegar hann horfir á gamanmyndir.
그는 코미디 영화를 볼 때 웃을 수 없습니다.